Program Triduum Paschalnego

Wielki Czwartek

  • 18.00 – Msza św. Wieczerzy Pańskiej
  • 19.00-22.00 – Adoracja w Ciemnicy


Wielki Piątek
W tym dniu nie odprawia się Mszy św.
Adoracja:

  • 8.00 – Adoracja Ministrantów i Lektorów
  • 9.00 – Adoracja uczniów Szkoły Podstawowej
  • 9.30 – Droga Krzyżowa dla dzieci Szkoły Podstawowej i uczniów Gimnazjum
  • 10.30 – Adoracja uczniów Gimnazjum
  • 11.00 – Adoracja Przedszkolaków
  • 12.00 – Adoracja Rodziców z małymi dziećmi
  • 13.00 – Adoracja Młodzieży KSM
  • 14.00 – Adoracja Akcji Katolickiej
  • 15.00 – Godzina Miłosierdzia Bożego
  • 16.00 – Adoracja Róż Różańcowych
  • 17.15 – Droga Krzyżowa
  • 18.00 – Liturgia Męki Pańskiej – adoracja Krzyża
  • 20.00 – Adorują mieszkańcy Bugaja
  • 21.00 – Adorują mieszkańcy Poddzielec
  • 22.00 – Adorują mieszkańcy Dolna Słotwina
  • 23.00 – Adorują mieszkańcy Nad Kościołem
  • 24.00 – Zakończenie


Wielka Sobota

  • 8.00-18.00 Adoracja przy Grobie Pańskim
  • Godz. 9.00, 11.00- święcenie pokarmów na stół Wielkanocny:
  • Godz. 18.00 Liturgia Wigilii Paschalnej, przynosimy świece


Niedziela Zmartwychwstania Pańskiego

  • 6.00 – Msza św. Rezurekcyjna z procesją; proszę o przygotowanie sztandarów, feretronów, baldachim, zapraszam Strażaków, Panie z KGW w strojach regionalnych.
  • 8.30. Msza św.
  • 10.30.Msza św.


Poniedziałek Wielkanocny

  • Msze św. tak jak w niedziele

Krzyż Światowych Dni Młodzieży i obraz Matki Bożej Salus Populi Romani

„W dniu 13 marca 1983 r., dwa tygodnie przed rozpoczęciem obchodów Roku Odkupienia, papież Jan Paweł II zapytał młodzież zgromadzoną na uroczystości otwarcia Centrum Młodzieżowego San Lorenzo: „Dokąd pójść w tym świecie, z grzechem i winą, bez Krzyża? Krzyż bierze na siebie całą nędzę świata, która rodzi się z grzechu. On objawia się jako znak łaski”. Biorąc sobie do serca słowa Ojca Świętego, młodzi wykonali krzyż o długości prawie 4 metrów i 25 marca 1983 roku przynieśli go w procesji na ceremonię otwarcia Drzwi Jubileuszowych Ba­zyliki Świętego Piotra. Przez cały czas Roku Odkupienia Krzyż pozostawał obok konfesji św. Piotra, a w dniu zamknięcia Roku Jubileuszowego Jan Paweł II oddał go młodym, prosząc: „Ponieście go na cały świat jako znak miłości, którą Pan Jezus umiłował ludzkość i głoście wszystkim, że tylko w Chrystusie umarłym i zmartwychwstałym jest ratunek i odkupienie”. Od tamtej pory Krzyż towarzyszy wszystkim kolejnym Światowym Dniom Młodzieży.

W czasie spotkania młodych z okazji Wielkiego Jubileuszu Roku 2000 na Tor Vergata w Rzymie obok Krzyża pojawił się jeszcze jeden ważny znak - ikona Matki Bożej Wybawicielki Ludu Rzymskiego (Salus Populi Romani). Przedstawia ona Maryję z Dzieciątkiem. W lewej ręce Jezus trzyma księgę, znak spełnienia się w Nim obietnic Pisma. Prawą dłonią błogosławi i zarazem wskazuje na Maryję, jak gdyby mówił: „Oto Matka Twoja”. Palce pra­wej dłoni Maryi, ułożone podobnie, jak palce Jezusa, zdają się Go naśladować i równocześnie przekazywać dalej Jego błogosławieństwo i łaskę.

Począwszy od Światowych Dni Młodzieży w Kolonii w roku 2003, wizerunek Matki Bożej Salus Populi Romani wraz z Krzyżem Światowych Dni Młodzieży, przekazywany jest organizatorom kolejnych spotkań młodych świata. Inicjując ten zwyczaj św. Jan Paweł II po­wiedział: „Odtąd będzie ona wraz z krzyżem towarzyszyć Światowym Dniom Młodzieży. Oto Matka twoja! Będzie ona znakiem macierzyńskiej obecności Maryi wśród młodych, wezwa­nych, tak jak apostoł Jan, do przyjęcia Jej w swoim życiu”.( List pasterski Biskupa Bielsko-Żywieckiego na I Niedzielę Wielkiego Postu 2015 roku).

W uroczystościach peregrynacji znaków Światowych Dni Młodzieży uczestniczyła Młodzież naszej Parafii.

ZDJĘCIA:

20150313 224859  20150313 230944  20150313 231421  20150313 231455

Program rekolekcji wielkopostnych

NAWRACAJCIE SIĘ I WIERZCIE W EWANGELIĘ

Program rekolekcji wielkopostnych
SŁOTWINA
29.03-1.04.2015

Niedziela Palmowa (29.03)

  • 8.30 – Msza św. z nauką ogólną dla starszych
  • 10.30 – Msza św. z nauką dla dzieci, procesja z palmami - konkurs palm
  • 14.30 – nauka stanowa dla Rodziców
  • 15.00 – Gorzkie Żale z kazaniem pasyjnym
  • ok. 15.30 - Msza św.
  • po Mszy św. nauka dla młodzieży pracującej, studiującej , młodzieży szkół średnich i gimnazjum

Wielki Poniedziałek (30.03)

  • 8.00 – Msza św. z nauką ogólną
  • 10.00 – Nauka dla uczniów Szkoły Podstawowej i Przedszkola
  • 11.30 – Msza św. z nauką dla starszych, chorych i samotnych
  • 14.00 – Odwiedziny chorych
  • 17.30- Różaniec
  • 18.00- Msza św. z nauką ogólną
  • 19.00 - Nauka rekolekcyjna dla młodzieży pracującej, studiującej, szkół średnich i gimnazjum

Wielki Wtorek (31.03)

  • 8.00 – Msza św. z nauką ogólną
  • 10.00 – Nauka rekolekcyjna dla dzieci Szkoły Podstawowej i Przedszkola
  • Spowiedź: 14.00 – 15.30 i 16.00 – 17.30
  • 17.30 -Adoracja
  • 18.00 – Msza św. z nauką ogólną
  • 19.00 - Nauka dla młodzieży

Wielka Środa (1.04)

  • 8.00 – Msza św. z nauką ogólną
  • 10.00 – Msza św. z nauką dla dzieci
  • 18.00 – Msza św. z nauką ogólną na zakończenie rekolekcji dla dorosłych i młodzieży.

Rekolekcje poprowadzi Ks. dr hab. Jan Dziedzic, prof. Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie.

Plenerowa Droga Krzyżowa śladami Jana Pawła II - zaproszenie

Tradycyjnie, już po raz piąty w naszej Parafii pragniemyprzeżyć Plenerowe Nabożeństwo Drogi Krzyżowej. Tą Drogą Krzyżową pragniemy podziękować Bogu za dar Papieża Polaka. Podziękować za Kanonizację. Za Jego trwanie przy Krzyżu Chrystusowym i naukę jak przyjmować cierpienie. Pragniemy prosić za wstawiennictwem Świętego o świętość dla nas, o cierpliwość w cierpieniu. Chcemy u Boga za Jego wstawiennictwem wyprosić łaskę wiary dla siebie i bliskich.

Nabożeństwo Drogi Krzyżowej
w piątek poprzedzający Niedzielę Palmową 27.03.2015.
Początek przy Krzyżu Misyjnym o godz. 15.00

Trasa nabożeństwa: Kościół - „Gorylka”.
Trasa Plenerowej Drogi Krzyżowej w naszej parafii to droga jaką pokonał Arcybiskup Karol Wojtyła 1964 roku odwiedzając osobę starszą w czasie Wizytacji Kanonicznej w parafii Lipowa. Na „Gorylce” (717 m.n.p.m.) znajduje się krzyż poświęcony Janowi Pawłowi II. Krzyż wdzięczności za dar Papieża Polaka, który został umieszczony po śmierci Ojca Świętego 2005r. przez Rodzinę Barbarę i Jana Pawlus. W ubiegłym roku postawiony nowy krzyż i został poświęcony.
Krzyż niesiony będzie i rozważania poprowadzą przedstawiciele różnych stanów, wspólnot i organizacji.

  • Stacja I - Dzieci Szkoły Podstawowej
  • Stacja II - Gimnazjum
  • Stacja III - Młodzież
  • Stacja IV - Ministranci
  • Stacja V - Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży
  • Stacja VI -Akcja Katolicka
  • Stacja VII - Koło Gospodyń Wiejskich
  • Stacja VIII - Róża św. Urszuli Ledóchowskiej
  • Stacja IX - Róża Rodzin św. Teresy
  • Stacja X - Róża św. Faustyny
  • Stacja XI - Róża św. Rodziny
  • Stacja XII - Róża św. Jadwigi
  • Stacja XIII - Róża św. Józefa
  • Stacja XIV - Strażacy

Na zakończenie plenerowej Drogi Krzyżowej Msza św. dziękczynna na „Gorylce”.
Krzyż z Drogi Krzyżowej będzie umieszczony w kaplicy.
Po Drodze Krzyżowej w kościele Msza św. o godz. 18.00. Kto nie może udać się na Drogę Krzyżową to kościół będzie otwarty od godz.17.15 i Drogę Krzyżową można sobie odprawić indywidualnie.

 

DSCN0578  DSCN0598  IMG 4501  IMG 4502

Lampka wieczna

„Przed tabernakulum, w którym jest przechowywana Najświętsza Eucharystia, powinna stale świecić się specjalna lampa, oznaczająca i wyrażająca cześć dla obecności Chrystusa”. (Kodeks Prawa Kanonicznego. Kan.940)

„Tak. Jest z nami, drodzy bracia i siostry! Chrystus jest z nami. Chrystus — nasza Pascha, nasza Eucharystia. Jest z nami. Przed tabernakulum pali się dzień i noc wieczysty płomień. Po raz pierwszy w Polsce zapalił go na wzgórzu wawelskim biskup krakowski, bł. Wincenty Kadłubek, w roku 1215. Odtąd nigdy nie zagasła owa wieczna lampka, symbolizująca zarazem eucharystyczną obecność Pana — i naszą wiarę (por. o. K. Świżek OCist., Błogosławiony Wincenty Kadłubek, w: Polscy Święci, t. (Przemówienie na Błoniach Jana Pawła II 10 czerwca 1987)

Wieczna lampka - umieszczana przy tabernakulum.

We wczesnym średniowieczu utrwalił się zwyczaj zapalania lampki w dzień i w nocy przed miejscem przechowywania Najświętszego Sakramentu. Stąd jej nazwa "wieczna". Jej czerwony kolor symbolizuje miłość Boga do ludzi. ”Serce Jezusa, gorejące ognisko miłości” Jest znakiem obecności Chrystusa w danym miejscu. Wieczna Lampka gaśnie w Wielki Czwartek, kiedy Chrystus przenoszony jest do kaplicy. Wtedy też tabernakulum pozostaje puste i otwarte. Zapala się ją ponownie w czasie liturgii Wigilii Paschalnej.

Święty proboszcz z Ars, Jan Viannej, znany był z tego, że długie godziny spędzał samotnie przed Jezusem ukrytym w tabernakulum. Kiedy zauważył, iż jeden prosty chłop z wioski godzinami klęczał w świątyni, zapytał go, co opowiada Bogu w tak długiej modlitwie. A on miał odpowiedzieć: „Ja tylko słucham, co Bóg mówi.”

Światło wiecznej lampki zaprasza do przyklęknięcia, pozdrowienia i uwielbienia Boga.

W naszym kościele są dwie lampki wieczne. Przypominające o obecności Boga w Eucharystii i w słowie Bożym.

W Wielki Czwartek zapala się wieczna lampka w kaplicy, gdzie znajduje się Ciemnica w naszej parafii.

DSCN0459  DSCN3018  Obraz 034

Zasłona na krzyże

Od piątej niedzieli Wielkiego Postu w kościołach zasłaniane są krzyże. Uzasadniając istnienie tego zwyczaju, można przywołać różne argumenty.

1. Bogactwo, które nie przystoi ostatnim dniom Wielkiego Postu

Zdarzało się często, że na dawnych krzyżach nie umieszczano postaci Chrystusa. Znajdowały się na nim natomiast kamienie szlachetne czy półszlachetne. Nie wydawało się więc czymś odpowiednim, żeby w dniach poprzedzających mękę krzyżową Zbawiciela oglądać na krzyżach znaki bogactwa.

2. Chrystus tryumfujący

Zdarzało się, że na krzyżach znajdowała się postać Chrystusa Zmartwychwstałego, tryumfującego, w ozdobnych szatach i z królewską koroną. Takie przedstawienie Zbawiciela, choć trafne ukazujące krzyż w perspektywie tryumfu, nie wydawało się czymś odpowiednim w dniach poprzedzających mękę krzyżową Zbawiciela.

3. Psychologiczny efekt odsłonięcia

Odsłonięcie krzyża w Wielki Piątek i ukazanie go wiernym daje silniejszy efekt, gdy poprzedzone jest „nieobecnością” (zasłonięte wizerunki) Chrystusa ukrzyżowanego w ostatnich dniach Wielkiego Postu.

4. Symbolika zasłonięcia

- Bóstwo Chrystusa na krzyżu zostało ukryte przed ludzkimi oczami, podobnie postać Chrystusa zasłonięta płótnem: "Bóstwo swe na krzyżu skryłeś wobec nas"
- Nasze grzechy przesłaniają prawdę, nie pozwalają dojrzeć w Nim Zbawiciela.
Rorate coeli:
Zgrzeszyliśmy i staliśmy się nieczyści
I opadliśmy wszyscy niczym zwiędłe liście
A nieprawości nasze jak wiatr nas rozniosły
Zakryłeś przed nami swoją twarz i wydałeś na pastwę naszych grzechów

5. Ukrycie się Chrystusa

Istnieje też interpretacja związana z J 8,59: „Porwali więc kamienie, aby rzucić w Niego. Jezus jednak ukrył się i wyszedł ze świątyni”. Ukrywamy więc Chrystusa. Zródło: Ks. Marcin Cholewa, Ks. Marek Gilski „Symbolika świątyni w kazaniach”.

Zasłonięcie krzyży ma także miejsce w naszym kościele i kaplicy.

DSCN3005   IMG 7618

Odsłonięcie ukrzyżowanego Chrystusa w Wielki Piątek ma w jaskrawy sposób ukazać ogołocenie i cierpienie Jezusa oraz udział w tych cierpieniach naszych grzechów. W cierpiącym i poniżonym ludzkim ciele Chrystusa chcemy dostrzec ofiarującego się za nas Boga.

DSCN0773

Oczyszczenie świątyni i mojego życia

Liturgia 3 Niedzieli Wielkiego Postu skłania nas do refleksji o kościele. Bóg wzywa nas nie tylko do dbałości o nasze świątynie - „ziemskie domy naszego Ojca”, ale przede wszystkim do uporządkowania, oczyszczenia naszego serca, aby zamieszkał w nim Bóg.

Na górze Synaj Pan Bóg podarował Mojżeszowi Dekalog - dziesięć przykazań. Dziesięć Słów pochodzących od Boga, czyli Dekalog dany z miłości przez Niego, jest sposobem budowania ludzkiego życia, drogą do szczęścia i wolności.

O świętości Boga i naszym dążeniu do świętości ma nam nieustannie przypominać wystrój naszego kościoła.

Symbolika świątyni - schody pod ołtarzem

Każdy świątynny ołtarz zbudowany jest na stopniach, schodach. Nie chodzi o proste podwyższenie, zbudowane w tym celu, by łatwiej można było obserwować kapłańskie czynności. Te ołtarzowe schody zawierają ważną symbolikę. W liturgii trydenckiej, gdy kapłan wychodził po schodach do ołtarza, by celebrować Eucharystię, odmawiał tzw. psalm u stopni ołtarza zawierający słowa:
„Ześlij światłość swoją i swoją prawdę, niech one mnie wiodą i niech mnie przywiodą na Twoją świętą górę i do Twych przybytków! I przystąpię do ołtarza Bożego, do Boga, który jest moim weselem i radością”(Ps 43,3-4).

To jest ten sam psalm, którzy przed tysiącami lat śpiewali Izraelici, wstępując do Świątyni Jerozolimskiej, która znajduje się na Świętej Górze Syjon. Stopnie ołtarzowe wyrażają zatem w sposób symboliczny górę, która znajduje się tym razem w świątyni. Schody ołtarzowe to Święta Góra, na której umieszczony jest najważniejszy przedmiot świątynny ołtarz. Ogrom i majestatyczność góry zawsze wyobrażały potęgę Boga, a jej szczyt zapraszał, by wstępować do Niego.

Biblia opisuje wiele spotkań z Bogiem, które miały miejsce na górach i wielu ważnych wydarzeń, które się tam dokonały:

  • Mojżesz otrzymał Dekalog na górze Synaj. Na górze Karmel Eliasz spotkał Odwiecznego
  • Z góry Eliasz został wzięty do nieba. Jezus objawił swoje bóstwo na górze Tabor.
  • Na górze Jezus przekazał Osiem błogosławieństw. Wieczernik znajdował się na górze Syjon
  • Na Golgocie Jezus dokonał dzieła Odkupienia. Ze szczytu Góry Oliwnej Zbawiciel wstąpił do nieba. A to tylko niektóre biblijne święte góry.

Świątynna góra. Dziś także i my znajdujemy się na świętej górze. Na niej za chwilę pojawi się Bóg. Uobecnią się wydarzenia z Wieczernika i Golgoty. Dotkniemy tajemnicy wydarzeń z tamtych gór.

Także modlitwa eucharystyczna do dziś przypomina o szczególnym przyjściu Chrystusa z góry, na której stoi ołtarz, do Ojca w niebie:
„Niech twój święty anioł zaniesie tę ofiarę na ołtarz w niebie przed oblicze boskiego majestatu Twego, abyśmy przyjmując z tego ołtarz Najświętsze ciało i krew Twoją, otrzymali obfite błogosławieństwo i łaskę”. (Ks. M. Cholewa , Ks. M. Gilski, symbolika świątyni w kazaniach)

Także ołtarz w naszym kościele zbudowany jest na stopniach. Schody wykonane są z marmuru „Marianna”

DSCN3011

Zanurzyć się w mękę, śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa

Święty Paweł na temat chrztu pisał w Liście do Rzymian:

„Czyż nie wiadomo wam, że my wszyscy, którzy otrzymaliśmy chrzest zanurzający w Chrystusa Jezusa, zostaliśmy zanurzeni w Jego śmierć? Zatem przez chrzest zanurzający nas w śmierć zostaliśmy razem z nim pogrzebani po to, abyśmy i my postępowali w nowym życiu, jak Chrystus powstał z martwych dzięki chwale Ojca. Tak i wy rozumiejcie, że umarliście dla grzechu żyjecie zaś, dla Boga w Chrystusie Jezusie. (Rz 6,3-4.11)

Chrzest w języku greckim określany jest słowem baptismos, które oznacza „zanurzenie, obmycie".

Przez chrzest mamy udział w owocach męki, śmierci i zmartwychwstania Chrystusa.

W każdej chrześcijańskiej świątyni znajdują się dwa ważne i ściśle ze sobą związane źródła, które mają swoją symboliczną wymowę. To chrzcielnica i kropielnica. Wchodząc do świątyni wkraczamy do innego świata, Boskiego, dlatego potrzebny jest obrzęd oczyszczenia . Pierwszym oczyszczeniem był nasz chrzest. Poświęcona woda w kropielnicy ma przypominać o naszym chrzcie i konieczności oczyszczenia przed spotkaniem z Bogiem.

Chrzcielnica w naszym kościele wykonana jest z marmuru. Czasza ma wzór sześciokąta wraz trzonem. Przykrywę chrzcielnicy stanowi kopuła wykonana z mosiądzu zwieńczona symboliką kuli ziemskiej w którą zakotwiczony jest krzyż.

Kropielnica wykonana z marmuru. Kropielnica to naczynie łaski

DSCN1819  DSCN1820  DSCN2996

DSCN2998  DSCN3002

Podczas pierwszej pielgrzymki do Polski w Wadowicach św. Jan Paweł II mówił: „Kiedy patrzę wstecz, widzę, jak droga mojego życia poprzez środowisko tutejsze, poprzez parafię, poprzez moją rodzinę, prowadzi mnie do jednego miejsca, do chrzcielnicy w wadowickim kościele parafialnym. Przy tej chrzcielnicy zostałem przyjęty do łaski bożej synostwa i wiary Odkupiciela mojego, do wspólnoty Jego Kościoła w dniu 20 czerwca 1920 roku.” (Jan Paweł II, Przemówienie do mieszkańców Wadowic)

papiez wadowice

Mało kto pamięta datę swojego chrztu. Papież Franciszek zadał pracę domową wiernym słuchającym go podczas jednej z audiencji generalnych.

„Zapytałem już dwa lub trzy razy tutaj, na placu: kto z was zna datę swojego chrztu, niech podniesie rękę. To ważne, by znać dzień, w którym zostałem zanurzony właśnie w tym zbawczym strumieniu Jezusa. I pozwolę sobie dać wam jedną radę. A bardziej niż rada jest to praca domowa na dzisiaj. Dzisiaj poszukajcie w domu daty swojego chrztu, zapytajcie o nią, i dzięki temu dowiecie się dokładnie, kiedy był ten piękny dzień chrztu.(Papież Franciszek, Datę, którą należy pamiętać).

Wyjazd parafian do Krakowa

Dzień 21.02.2015 był szczególny także dla naszej Parafii. Strój duchowny i urząd lektoratu przyjął nasz kleryk Sławomir Pietraszko.

Wyruszyliśmy autokarem o godz. 12.00 z naszej Parafii by uczestniczyć w tym, tak ważnym wydarzeniu i wesprzeć modlitwą Jego oraz Kolegów z całego rocznika Bł. Ks. Michała Sopoćko. Tradycyjnie przy biciu dzwonu Maryjnego odmówiliśmy modlitwę Anioł Pański.

Po przyjeździe do krakowskich Łagiewnik najpierw udaliśmy się do Sanktuarium Bożego Miłosierdzia, by przed cudownym wizerunkiem Jezusa Miłosiernego i relikwiami Siostry Faustyny modlić się słowami Koronki do Miłosierdzia Bożego, o pokój na świecie, błogosławieństwo Boże w dalszym przygotowaniu do kapłaństwa kleryka Sławomira.

W Centrum Jana Pawła II „Nie lękajcie się” - sanktuarium Świętego i apostoła Bożego Miłosierdzia, modliliśmy się o odwagę pójścia za Chrystusem dla powołanych dla kapłaństwa i nas wszystkich.  

FOTORELACJA:

ZOBACZ WSZYSTKIE ZDJĘCIA

Przyjęcie urzędu lektoratu

21 lutego 2015 roku o godzinie 17.00 podczas Mszy Świętej sprawowanej przez J.E. Kardynała Stanisława Dziwisza w Centrum Świętego Jana Pawła II w Krakowie kleryk Sławomir Pietraszko wraz z Kolegami z Rocznika otrzymał urząd lektoratu, który będzie pierwszym stopniem w drodze ku kapłaństwu Chrystusowemu. To szczególna funkcja w zgromadzeniach liturgicznych, zapewniająca odpowiednią dbałość o przekazywane Słowo Boże.

W czasie Mszy św. został odczytany fragment Ewangelii św. Łukasza o powołaniu: „Pan Jezus zobaczył celnika, imieniem Lewi, siedzącego w komorze celne. Rzekł do niego: „Pójdź za Mną!”. On zostawił wszystko, wstał i chodził za Nim…” (Łk 5,27-28)


Tekst homilii kardynała Stanisława Dziwisza:

1. „[Pan Jezus] zobaczył celnika, imieniem Lewi, siedzącego w komorze celnej. Rzekł do niego: ‘Pójdź  za Mną’. On zostawił wszystko, wstał i poszedł za Nim” (Łk 5,27).
Drodzy Bracia i Siostry! Słowa dzisiejszej Ewangelii – tak dobrze nam znane – budzą ciągle wiele emocji. Chrystus bowiem nieustannie staje na progu naszego życia, puka do drzwi naszego serca i stawia propozycję: „Pójdź za Mną”; zaprasza do wejścia na drogę życia według Jego przykazań. Jego słowa budzą jednocześnie fascynację i niepokój, ponieważ są propozycją nowego życia, domagają się radykalnej decyzji.

2. Wezwanie „Pójdź za Mną” skierowane do Lewiego-Mateusza ma szczególny charakter. Jest wezwaniem do pójścia za Chrystusem, by być Jego uczniem i wziąć odpowiedzialność za głoszenie Dobrej Nowiny. Wiąże się ono z koniecznością dokonania wielkiej przemiany i wejścia na nową drogę życia. Lewi nie zawahał się ani na chwilę. Mówi bowiem św. Łukasz, że „zostawił wszystko, wstał i poszedł za [Jezusem]” (Łk 5,28). W tym prostym zdaniu zawarty jest cały program życia dla tych, którzy chcą pójść za Chrystusem. 
Drodzy kandydaci do lektoratu i akolitatu! Celnik, który usłyszał wezwanie Chrystusa, zostawił wszystko. Nie tylko to, co posiadał, ale całe dotychczasowe życie: dom, zawód, pozycję społeczną. Pójście za Chrystusem wymaga takiej radykalnej decyzji jako pierwszego warunku całkowitego związania się z Mistrzem.

Moi drodzy! Warto dziś spojrzeć za siebie i zadać sobie pytanie, czy rzeczywiście zostawiliście wszystko? Czy ktoś nie ciągnie za sobą jakiegoś balastu, jakiegoś garbu z przeszłości? Czy jest całkowicie wolny?
Drugim warunkiem pójścia za Chrystusem jest naśladowanie Jego życia, wejście w Jego ślady. Trzeba cierpliwie uczyć się Jego postaw i zachowań; Jego modlitwy i odnoszenia się do ludzi; Jego stylu głoszenia Dobrej Nowiny, a także Jego sposobu  odpoczywania.
Być uczniem Chrystusa znaczy więc stale wpatrywać się w Niego, kontemplować Jego oblicze i wchodzić w Jego postawy. 

3. Wezwanie „Pójdź za Mną” jest zaproszeniem do wejścia na drogę Chrystusa i wiernego podążania nią do końca życia. Moi drodzy młodzi Bracia w Chrystusie! Czytając gazety, które w ostatnich tygodniach i miesiącach nagłaśniają sprawy odejścia kapłanów, z pewnością stawiacie sobie pytanie, czy sprostacie stawianym wam wymaganiom? Czy wytrwacie do końca przy Chrystusie, czy nie zdradzicie swojego Mistrza? A może chcielibyście powiedzieć, jak św. Piotr nad Jeziorem Galilejskim, po cudownym połowie ryb: „Odejdź ode mnie, Panie, bo jestem człowiek grzeszny!” Chrystus jednak cierpliwie czeka na brzegu waszego życia i mówi: „Nie bój się, odtąd ludzi będziesz łowił” (Łk 5,10).

Jako wasz biskup i od ponad pięćdziesięciu lat kapłan, chcę wam powiedzieć tylko jedno. Popatrzcie na Piotra i Jana! Popatrzcie na Andrzeja i Jakuba, Filipa i Bartłomieja. Popatrzcie na Lewiego-Mateusza. Oni zostawili wszystko i poszli za Jezusem. A On przyjął ich do swojej szkoły. Chodząc drogami Judei i Galilei, uczył cierpliwie miłości Boga i bliźniego. Pokazywał, jak się modlić, by nie ustać w drodze, i jak otwierać swoje serce na potrzeby braci. Żądał tylko jednego: szczerego serca i całkowitego zaangażowania w dzieło zbawienia. Znał ludzką słabość, dlatego jeszcze raz zapytał św. Piotra nad Jeziorem Genezaret: „Szymonie, synu Jana, czy miłujesz Mnie?” (J 21,16). Szczere wyznanie: „Panie, Ty wszystko wiesz, Ty wiesz, że Cię kocham” (J 21, 17) - wystarczyło, by Pan Jezus potwierdził pierwszeństwo Piotra, jakiego mu udzielił pod Cezareą Filipową. 

4. Drodzy Bracia i Siostry! Popatrzmy na św. Jana Pawła II. Jak bardzo cenił on swoje powołanie kapłańskie i jak głęboko nim żył, aż po ostatnie tchnienie życia. Odkrywał je w trudnych czasach II wojny światowej, jako student polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego i robotnik fabryki „Solvay”. Wstąpił do seminarium w czasie wojny, rezygnując z kariery aktorskiej. Oddał wszystko, co miał: talent aktorski, zdolności pisarskie. Oddał swoją młodość i wielkie możliwości intelektualne, by stać się uczniem Chrystusa i Jego kapłanem.
Św. Jan Paweł II chce nas dziś zachęcić do radykalnego wyboru Chrystusa i oddania Zbawicielowi wszystkich życiowych sił, osobistych aspiracji i pragnień. On potwierdza, że człowiek nigdy się nie zawiedzie, jeśli zwiąże się z Chrystusem. On da mu siły do pokonywania trudności i obdarzy go radością życia chrześcijańskiego.

5. Drodzy Kandydaci do lektoratu, dziś bierzecie do ręki Pismo święte, by jako lektorzy to Słowo Boże odczytywać. Dzięki wam zabrzmi ono w kościele, gdy staniecie przy ołtarzu w czasie Mszy świętej. Niech ta dzisiejsza posługa będzie dla was zachętą do jeszcze głębszego poznania Pisma świętego, do studiowania go z miłością i zaangażowaniem, byście potem tą Bożą mądrością mogli dzielić się z ludźmi. Szanujcie Księgę świętą, ponieważ zawiera ona słowa samego Boga wypowiedziane w naszym ludzkim języku.

Drodzy Kandydaci do posługi akolity, dziś w czasie obrzędów dotykacie swoimi rękoma kielicha z winem i pateny z hostią. W tym geście Kościół dopuszcza was do wielkiej tajemnicy, której będziecie świadkami w kapłaństwie. Odtąd jako akolici będziecie odpowiadali za naczynia liturgiczne i dary, które składamy na ołtarzu, by stały się Ciałem i Krwią Chrystusa. Na mocy urzędu akolity będziecie mogli jako nadzwyczajni szafarze podawać Komunię świętą wiernym. Z wdzięcznością przyjmijcie to wyróżnienie, jakiego udziela wam Kościół i starajcie się przykładnym życiem potwierdzić, że jesteście godni tego urzędu.

Drodzy Kandydaci do lektoratu i akolitatu! Kościół otacza was dziś szczególną modlitwą, prosząc o pomnożenie dla was darów Ducha Świętego. Wasi rodzice, rodzeństwo, krewni i przyjaciele są razem z wami i proszą o łaski potrzebne na tym etapie dojrzewania do kapłaństwa. Wszyscy modlimy się, abyście nie zawiedli przyjaźni Chrystusowej, ale ją pomnażali gorliwym życiem modlitwy i wytrwałą pracą.


 FOTORELACJA:

Jesteś tutaj: Home